#12 Hoe heb ik het geleerd | ontmoet de maker

Ik heb leren haken in 2003. Ik was zwanger en blijkbaar had ik toen behoefte om dingen te gaan maken. Ik heb zitten neuzen in de oude boeken van mijn moeder, heb een oude haaknaald bij haar mee genomen (zo’n prym naald) en ben begonnen met haken.

Oefenen, oefenen en nog eens oefenen

Eerst een lapje. Wat oefenen met steken. Ik heb wel tig boeken geleend van de bibliotheek met voorbeelden van haaksteken. En maar oefenen. Filmpjes online waren er nog niet. Dus ik moest het zelf uitvinden. Haakboeken ook maar enkele. Tijdschriften gelukkig wel. Maar allemaal “ouderwets” met vooral kleding.

Al snel ben ik gestart met het haken van een poncho met leuk gekleurd garen en een lekkere dikke haaknaald. Kindermaatje… dus zo klaar. En toen kwamen er kleine patronen. Kleine kleedjes. Sjalen en mutsen waren niet mijn ding. Dus ging ik op zoek naar iets anders. Knuffels! Internet kwam al op zetten. En er was een haakforum waarop ik actief werd. Er waren ook Google + groepen, die haakten. En zo groeide het langzaam.

Ik kreeg uiteindelijk het boekje Gehaakte Beestenboel van Christel Krukkert. En toen was ik verkocht. Daarna ging het hard. Ik bleef maar ontdekken en haken. Ik zag de prachtigste patronen en gehaakte beesten uit Amerika online. Maar deze kon ik toen nog niet kopen. Ik had geen credit kaart. En paypal, ideal e.d. bestonden nog niet. Dus ging ik het maar nahaken. Dit is een voorbeeld… het is een gehaakte lama. Nagemaakt van Delicious crochet. Gewoon op gevoel.

Hoe heb jij leren haken? Ik ben wel benieuwd. Zijn er nog meer mensen de zonder internet het zichzelf hebben moeten aanleren? Of zijn jullie allemaal later begonnen? Laat je van je horen? Dat vind ik leuk. Tot volgende week.

Advertenties

#2 Hoe ben je ooit begonnen | ontmoet de maker

In 2003 ben ik begonnen met haken. Dit heb ik mijzelf aangeleerd. Gelukkig kon ik met behulp van oude tijdschriften gevonden in een kast bij mijn ouders en de opkomst van internet al snel uit de voeten met de verschillende haaksteken. Natuurlijk begon ik eerst met een recht lapje. Daarna kwam een poncho op kinderformaat en daarna mijn eerste een knuffel. Deze kwam uit mijn eerste haakboekje: gehaakte Beestenboel van Christel Krukkert. Het schaapje en aapje uit dit boekje zijn mijn favoriet. Zie de achterkant van het boekje.

Al snel bleek ik niet zo goed te zijn in het haken precies volgens het patroon en ging ik zelf aan de slag. Ik ging op zoek naar andere inspiratie op internet. Vergeet niet… internet stond toen nog in de kinderschoenen. Dus ik moest het veelal doen met foto’s van leuke gehaakte beesten. Patronen kopen kon toen nog helemaal niet. Dus ik haakte alles op gevoel na. Ook sloot ik sloot mij aan bij het Belgische amigurumi-haken.be. Zo jammer dat dit uiteindelijk stopte. Toch heeft het mij bijzondere contacten opgeleverd, die ik op andere media nog steeds spreek. Al snel kwam daar Ravelry voor in de plaats. En daar ben ik nog steeds actief. Ik vind dat een prachtig platform voor het delen van kennis rondom haken.

KnoopjesZ haken |review

Vandaag weer een review van een andere blogpagina. Ook dit blog lees ik graag. En dit keer neem ik jullie mee om te vertellen wat voor leuke projecten …. momenteel deelt op haar blog KnoopjesZ haken.

Vanaf 16 maart verschijnen er de prachtigste gehaakte handpoppen in woord en beeld. Boer en boerin waren er als eerste. En de eerste boerderijdieren verschenen al snel erna. Ze zijn prachtig gemaakt. En leuk om te zien hoe goed ze zijn ontworpen. Deze patronen komen uit het boek handpoppen haken van CuteDutch.

Super schattig dit varkentje!

fotorechten van knoopjeszhaken.blogspot.nl

Iets verder terug op dit blog is er nog een bericht dat ik er uit wil lichten. Namelijk het bericht van 5 maart. Dit ging over scandinavisch haken en borduren op je haakwerk. Het resultaat is erg verrassend. Kijk maar hoe leuk ? Via bovenstaande link zie de uitleg van deze techniek. Voor mij onbekend, maar daardoor erg leuk om te lezen. En misschien probeer ik het nog wel een keer uit.

fotorechten zijn van knoopjesZhaken.blogspot.nl

Wil jij ook andere bloggers volgen? Dit is voor mij echt een topper met afwisselende berichten. En… regelmatige berichten. Ga zo door! Ik blijf je in ieder geval volgen!

Groet AmiFan

Japanse poezen | review

Review over het boek Schattige poezen haken van Eriko Teransishi

Het boekje van Eriko Teransishi bevat de meest schattige en speelse Japanse poezen in alle kleuren. Ze maakt gebruik van één basis hoofdje en drie basis lijfjes. En daarmee heeft ze wel 20 verschillende poezen weten te bedenken. Met allemaal hun eigen speelse karakter.

Het hoofdje is bij elke poes hetzelfde. Maar door kleuren toe te voegen of strepen zorgt ze ervoor dat je toch die lapjeskat van de buren, of je eigen gestreepte kater herkent in haar patronen.

De posities van de lijfjes zijn er ook maar in drie varianten. Een zittende variant, een staande en een liggende. Hierdoor krijg je hele grappige poses. En in het boekje staan erg leuke “foto verhaaltjes” die laten zien hoe leuk het is om deze kleine poezen te maken.

Moet je Japans kunnen lezen? Nee, gelukkig niet. Het is wel handig dat je haakschema’s kan lezen. Verder werkt het boek met veel foto’s en verwijzingen naar nummers en het gewone alfabet. Dus daarmee is het goed te plaatsen wat je aan het haken bent. Als is het de eerste keer altijd even zoeken.

Ik heb voor mijn eerste poes gekozen voor de staande variant. Ik was erg benieuwd hoe dit lijfje in één geheel wordt gehaakt. En dat bleek verrassend simpel te zijn. Het hoofdje is mooi ovaal wat wel typisch is voor de Japanse beestjes. en dat maakt ze eigenlijk al direct schattig. De kracht van deze poezen zit hem wat mij betreft in de eenvoud. Gewoon geborduurde streepjes als oogjes. En kleine neus. Helemaal top! Ik ga er zeker nog meer van maken!

Tot slot… waar is dit boek te koop? Die van mij nam de Sint mee uit Japan zelf. Maar dat is natuurlijk niet voor iedereen weg gelegd. Dus lang leve internet! Op Etsy kan je dit boekje zelf bestellen. Dit boekje is uit 2016 (dus niet splinternieuw).